Home
தொழிற்சாலைக் கவிஞன்

சீனிராஜ் சிவகுமார்

இரசாயனத் தொழிற்சாலைப் பணியாளன் ஒருவனின் குரல்

சப்தரிஷி மண்டலத்தை ரசித்தி ருந்தேன்
    சப்தங்கள் நடுவிலின்று ஊனமானேன்
நித்தமொரு கவிபடைத்து மகிழ்ந்திருந்தேன்
    நீராவிச் சூட்டிலின்று கருகுகின்றேன்
முத்தமிழை மூச்சாக நினைத்திருந்தேன்
    முடிவிலின்று விஷவாயு பருகுகின்றேன்
தத்துவத்தின் சாகரத்தில் நீந்திப் பார்த்தேன்
    தணலடிக்க வியர்வையில் நனைந்தும் பார்த்தேன்.

பேனாவை மறந்துவிட்டேன், மொழியை அல்ல.
    பேசாமல் இருந்தாலும் ஊமை அல்ல.
ஊனாகி உயிராகி உழைத்த போதும்
    ஊதியத்தில் உயர்வில்லை, என்ன சொல்ல?
ஆனாலும் எனக்குள்ளே அணையவில்லை
    ஆதவனின் நெருப்பொன்றும் பெரியதில்லை
வீணாகி விடமாட்டேன், ஒருநாள் என்னை
    வியப்போடு பார்ப்பீர்கள், தொடுவேன் விண்ணை.

-----------எண்சீர் விருத்தம்
2003-4
Best viewed with 1024 by 768 pixels resolution.© www.seenirajsiva.in , All rights reserved.
Home Contact Us